Αγαπητοί σύντροφοι, την ώρα που η Ελληνική κοινωνία βιώνει μια από τις σοβαρότερες επιθέσεις του καπιταλιστικού συστήματος, πρωτόγνωρη σε ένταση και χρονική διάρκεια, με προφανή στόχο την εν γένει ανισομερή διανομή του παραγόμενου πλούτου, την ώρα που οι χρόνιες συσσωρευμένες πολιτικές επιλογές του δικομματισμού έχουν φέρει την χώρα στα πρόθυρα κοινωνικοοικονομικής έκρηξης, θα περίμενε κανείς ότι το κόμμα μας ο ΣΥΝ και η πολιτική του συμμαχία ο ΣΥΡΙΖΑ θα βρισκόντουσαν στο επίκεντρο των εξελίξεων έτοιμοι να δώσουν έμπνευση, όραμα και απάντηση μαζικοποιώντας περαιτέρω το Αριστερό κίνημα. Απάντηση που συναντά την υποχρέωση να μελετάμε και να προτείνουμε συγκεκριμένο εναλλακτικό πλάνο διεξόδου από την δίνη της οικονομικής κρίσης, ευαισθητοποιώντας με αυτό τον τρόπο τα αντανακλαστικά κοινωνικής αλληλεγγύης μιας κατά τα άλλα βυθισμένης στον φόβο και στον ατομικισμό κοινωνίας η οποία βιώνει την επικράτηση του νεοφιλελευθερισμού σε ιδεολογικό και πολιτιστικό επίπεδο παρακολουθώντας αμήχανα την νέα κυβέρνηση της χώρας να συνεχίζει την εφαρμογή συγκεκριμένων νεοφιλελεύθερων πολιτικών επιλογών.
Αντί λοιπόν τα προβεβλημένα στελέχη και στο σύνολο του το κόμμα μας ο ΣΥΝ, να βρίσκονται καθημερινά δίπλα στον Ελληνικό λαό και τους εργαζόμενους, όπως με πολλή επιτυχία είχε γίνει προεκλογικά με τις προγραμματικές μας προτάσεις, αντ΄ αυτού παρακολουθούμε για μια ακόμη φορά την διαμόρφωση παραλυτικών ισορροπιών μεταξύ των «τάσεων» οι οποίες έχουν πλέον υποκαταστήσει την εύρυθμη κομματική λειτουργία με ένα άγονο και ελλειμματικό για την Αριστερά και την κοινωνία εσωκομματικό «διάλογο κωφών». Παρουσιάζεται έτσι μεγάλο έλλειμμα επικοινωνίας μεταξύ των στελεχών κορυφής, χαρακτηριστικό παράδειγμα το γεγονός ότι δεν συζητήθηκε καν και δεν έγινε γνωστή η πρόσφατη πρόταση του προέδρου της Κ.Ο του ΣΥΡΙΖΑ στο Κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για την άμεση δημιουργία ενός αριστερού πανευρωπαϊκού Φόρουμ με το θέμα ακριβώς της παγκόσμιας οικονομικής και κοινωνικής κρίσης και του τρόπου εξόδου απ’ αυτήν.
Γίνεται έτσι εύκολα αντιληπτό -πολύ περισσότερο στους Έλληνες πολίτες ψηφοφόρους μας- ότι οι λεγόμενες «τάσεις» έχουν προ πολλού τροποποιήσει το καθεστώς λειτουργίας τους που θα έπρεπε να είναι η παραγωγή πολιτικής συνθετικής άποψης μέσω της εμβάθυνσης του ιδεολογικού προσανατολισμού, χαρακτηριστικό παράδειγμα το κείμενο του προγράμματος που μέχρι τώρα δεν έχουμε εκμεταλλευτεί την δυναμική του, και αποτελούν πλέον αυτοτελή κέντρα αποφάσεων διαμορφώνοντας με αυτό τον τρόπο ένα ιδιόμορφο, ομόσπονδο στην λειτουργία του κόμμα, το οποίο έχει απολέσει μεγάλο μέρος από την δυναμική του θυμίζοντας έντονα τον πύργο της Βαβέλ. Τα παραπάνω αφορούν κυρίως το στελεχικό δυναμικό εκείνο που λειτουργεί μέσα στον σκληρό πυρήνα αυτών των μορφωμάτων το οποίο αναλώνει την δυναμική του στα πλαίσια μιας «αφυδατωμένης» πολιτικά διαχείρισης της κομματικής καθημερινότητας εν μέσω ατέρμονων συνεδριάσεων στα κομματικά γραφεία της Κουμουνδούρου, αγνοώντας επιδεικτικά το γεγονός ότι βάσει καταστατικού ο ΣΥΝ αποτελεί κόμμα των μελλών και όχι ομόσπονδο κόμμα αυτών των μηχανισμών. Με αυτήν την έννοια τα απλά μέλη του ΣΥΝ τις περισσότερες φορές καλούνται απλά να ενημερωθούν και στην συνέχεια να διεκπεραιώσουν τις αποφάσεις της Πολιτικής Γραμματείας και της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής χωρίς να έχουν συμμετοχή στην διαμόρφωση των κεντρικών πολιτικών επιλογών του κόμματος μας. Φαίνεται μάλιστα ότι ορισμένοι φοβούνται πως ένα έκτακτο συνέδριο θ’ αυξήσει την εσωστρέφεια, και έχουν επανειλημμένα απορρίψει την πρόταση αυτή. Θεωρούμε εσφαλμένη αυτήν την αποσιώπηση. Το υποχρεωτικό αυτό «σιωπητήριο» έχει προκαλέσει αδράνεια σε βαθμό παράλυσης μέσα στο κόμμα. Δεν μπορείς να εμποδίσεις τα μέλη να σκέφτονται, να έχουν άποψη και να προχωρούν σε διάλογο. Θέλουμε να επισημάνουμε ότι εάν τα συγκεκριμένα φαινόμενα συνεχιστούν τότε η απογοήτευση των μελών μας που παρατηρείται σε καθημερινή βάση θα οδηγήσει σε αποστρατεύσεις και βαθμιαία στην αποσυσπείρωση των τοπικών πολιτικών κινήσεων με αποτέλεσμα την δημιουργία ενός κόμματος-σφραγίδας συγκεκριμένων μηχανισμών .
Αρνούμαστε κατηγορηματικά να παρακολουθήσουμε προσωπικές πρωτοβουλίες στελεχών που αφορούν την συμμετοχή τους σε «δείπνα εργασίας» με εκπροσώπους του πολιτικού και επιχειρηματικού κατεστημένου της χώρας οι οποίοι φέρουν ακέραια την ευθύνη στην διαμόρφωση της οικονομικής κρίσης που βιώνει στο σύνολο της η Ελληνική κοινωνία.
Για όλους αυτούς τους λόγους και πριν να είναι αργά, καλούμε τον πρόεδρο του κόμματος, τα μέλη της Πολιτικής Γραμματείας, τα μέλη της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής να συναισθανθούν τις ευθύνες τους σε μια τόσο κρίσιμη πολιτική συγκυρία για ολόκληρο το Αριστερό κίνημα και να αποφασίσουν την διεξαγωγή ενός ιδιαίτερα αντιπροσωπευτικού συνεδρίου σε ότι αφορά την συμμετοχή των απλών μελών, όχι με στόχο την δημιουργία κλίματος «όλοι εναντίον όλων», γεγονός που θα μετατρέψει τον πολιτικό μας χώρο σε ένα άθυρμα μεμονωμένων πολιτικών απόψεων, ούτε την επαναχάραξη των συνόρων μεταξύ των τάσεων στο εσωκομματικό τοπίο, αλλά με σκοπό την πλήρη οργανωτική ανασυγκρότηση του κόμματος, τον καθορισμό ενιαίας έκφρασης και λειτουργίας στο συμμαχικό σχήμα του ΣΥΡΙΖΑ, την πλήρη αναδιάταξη των κομματικών μας δυνάμεων, την προσπάθεια όλων των πλευρών για αλλαγή νοοτροπίας στα πλαίσια της εσωτερικής λειτουργίας του κόμματος, μέσα από ανοικτές, ενωτικές και συντροφικές διαδικασίες εν όψει φυσικά και των επερχόμενων εκλογών στην τοπική αυτοδιοίκηση και των όποιων προηγούμενων εμπειριών πάνω στο θέμα αυτό.
Για να έχει αποτέλεσμα ένα τέτοιο Συνέδριο θεωρούμε σκόπιμο να έχουν καταγραφεί τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο χώρος μας, να έχουν αναλυθεί τα αίτια τα οποία τα προκάλεσαν και να προτείνονται οι λύσεις τους. Είναι προφανές, ότι ενώ κοινή είναι η διαπίστωση της ύπαρξης των προβλημάτων θα υπάρχουν διαφορετικές απόψεις τόσο για τα αίτια όσο και για τις λύσεις.
Μία καταγραφή όμως των παραπάνω θα αυξήσει την πιθανότητα εύρεσης πραγματικών λύσεων και θα μειώσει τον κίνδυνο να καταλήξουμε σε γενικόλογες διαπιστώσεις και ευχολόγια.
Αγαπητοί σύντροφοι, επειδή πιστεύουμε ότι αριστερή πολιτική δεν παράγεται στα πλαίσια μιας «υπόθεσης κατ΄ οικονομία» αλλά προϋποθέτει την διαρκή ρήξη με κατεστημένες αντιλήψεις, θεωρούμε ως την πιο κατάλληλη τακτική για να σπάσουν οι μηχανισμοί που πολλές φορές ποδηγετούν προσωπικότητες και πρωτοβουλίες, τις ανοιχτές διαδικασίες και την μαζική συμμετοχή των απλών μελών στις συνεδριακές διαδικασίες του κόμματος. Πρέπει όλοι μας να φανούμε αντάξιοι τόσο στις κρίσιμες περιστάσεις που βιώνει η Ελληνική κοινωνία όσο και στην πολιτική και ιστορική κληρονομιά των αγώνων της Αριστεράς στον τόπο μας.
Η πλειοψηφία της Γενικής Συνέλευσης 27/01/2010
